تبلیغات
نماز شب

درباره سایت

سلام
این وب برای این تاسیس شده است که با هم به اهمیت نماز شب وبیدار بودن برای خدا در شب پی ببریم .

آدرس وب خودتان http://www.namazshab.ir
التماس دعا
و من الله توفیق

بایگانی

نویسندگان

پیوندها

تصاویر برگزیده

آمار بازدید

  • بازدید کل:

  • بازدید امروز:

  • بازدید دیروز:

  • بازدید ماه قبل:

  • بازدید این ماه:

  • تعداد مطالب:

  • نویسندگان:

کیفیت خواندن نماز شب

کیفیت خواندن نماز شب
نماز شب 11 رکعت است

که ابتدا 8 رکعت نماز به صورت نماز دو رکعتی مانند نماز صبح

ولی به نیت نماز شب خوانده می‌شود.

بعد دو رکعت به نیت نماز شفع‌،

 سپس یک رکعت نماز به نیت وتر خوانده می‌شود.

کیفیت نماز های دو رکعتی نیت: دو رکعت نماز شب می خوانم قربه الی الله در رکعت اول: یک بار سوره حمد+یک بار سوره قل هو الله احد+رکوع + سجده

در رکعت دوم: یک بار سوره حمد+یک بار سوره قل هو الله احد+قنوت +رکوع + سجده + تشهد + سلام

نماز فوق را چهار بار با همان نیت بخوانید که جمعا هشت رکعت می شود

کیفت نماز شفع     نیت:دو رکعت نماز شفع می خوانم قربه الی الله  در رکعت اول:یک بار سوره حمد + یک بار سوره قل هو الله +یک بار سوره قل اعوذ برب الناس+ رکوع + سجده
در رکعت دوم:یک بار سوره حمد + یک بار سوره قل هو الله +یک بار سوره قل اعوذ برب الفلق + قنوت + رکوع + سجده + تشهد +سلام

کیفت نماز وتر :    نیت: یک رکعت نماز وتر می خوانم قربه الی الله در رکعت اول:یک بار سوره حمد + سه بار سوره قل هو الله + یکبار سوره قل اعوذ برب الفلق+ یک بار سوره قل اعوذ برب الناس

 در قنوت:خواندن کامل قنوت در حالی که دست ها به حالت قنوت است در حق چهل مؤمن دعا می‌کند مثلاً می‌گوید اللهم اغفر لفلان(خدایا بخشش فلانی را) به جای گفتن "فلان‌" نام شخصی که می‌خواهد برایش دعا کند را می‌گویدیا به صورت کلی 40 بار می گویی اللهم اغفر للمؤمنین و المؤمنات‌ (خدایا ببخش مردان مومن و زنان مومن را)
سپس هفتاد مرتبه می‌گوییم‌: استغفر الله ربی و اتوب الیه
( آمرش می طلبم از خدایی که پرودگارم است و بسویش باز می گردم)بعد هفت مرتبه می‌گوییم‌: هذا مقام العائذ بک من النار(این است مقام کسی که از آتش قیامت به تو پناه می برم)
سپس سیصد مرتبه می‌گوییم‌: العفو (ببخش)

و بعد از آن می‌گوییم‌: رب‌ّ اغفرلی و ارحمنی و تب علی‌ّ انک انت التواب الغفور الرحیم‌ (پروردگارا ببخش و به من رحم کن و توبه من را بپذیر،به راستی که تو،بخشنده و مهربانی)بعد به رکوع و سپس به سجده رفته و تشهد و سلام می‌دهیم

 البته دعاها و ذکرهای مستحبی فراوانی در میان اذکار نماز شب و رکعات آن وجود دارد که مستحب است‌.(برای آگاهی بیشتر ر.ک‌: مفاتیح الجنان‌، مرحوم شیخ عباس قمی‌، ص 217 ـ 244، حاشیه مفاتیح‌، انتشارات مطبوعات دینی‌، قم‌.)

منبع: سایت انجمن گفتگوی دینی اسک دین

کلام امام علی (ع) و بزرگان درباره نماز شب2

خوشبخت و سعادتمند آنکه فرائض پروردگار خویش را انجام دهد، رنج ها را مانند سنگ آسیا خرد کند، شب هنگام از خواب دوری گزیند، آنگاه که سپاه خواب حمله می آورد زمین را فرش و دست خود را بالش قرار می دهد!

در زمره گروهی که بیم روز بازگشت، خواب از چشمان شان ربوده و پهلوهاشان، جا خالی کرده است و لب هایشان به ذکر پروردگارشان در زمزمه است، ابرهای گناهان بر اثر استغفار مُدام آنان برطرف شده است، آنانند حزب خدا، همانا تنها آنان رستگارانند».(26)

پس باید در نظر داشت که برای راز و نیاز و مناجات با پروردگار متعال و گفتگوی عاشقانه با او داشتن، زمانی بهتر و مناسب تر از شب هنگام نیست. آن هنگام که غوغای زندگی به خاموشی می گراید و فریادها و بانگ های تلاش گران دنیا به گوش نمی رسد و بساط پرآوای مردمان برچیده می شود و غافلان و بی خبرانِ از عالم معنا در بسترها خفته و آرامشی خاص برای بیدار دلان و عاشقان حق فراهم ساخته اند.

غزل سرای بیدار دل، حکیم قدوسی، حافظ شیرازی چنین می سراید:

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند    دعای نیم شبی رفع صد بلا بکند

ز مُلک تا ملکوتش حجاب بردارند    هر آنکه خدمت جام جهان نما بکند

حضرت علی علیه السلام این رهبر و امام پروا پیشگان، با آن شناخت و معرفتی که به خدای بزرگ دارد و آن دلی به پهنای آسمان ها برای بندگی و پرستش دارد، حال و وصف پارسایان و عشّاق شب را چنین بازگو می کند:

«شب ها پاهای خود را برای عبادت جفت می کنند، آیات قرآن را به آرامی شمرده شمرده تلاوت می نمایند، با زمزمه آن آیات و دقّت در معنی آنها، غمی عارفانه در دل خود ایجاد می کنند و دوای دردهای خویش را بدین وسیله ظاهر می سازند. هر چه از زبان قرآن می شنوند، مثل این است که به چشم می بینند، هرگاه به آیه ای از آیات رحمت می رسند بدان طمع می بندند و قلب شان از شوق لبریز می گردد و چنین می نماید که نصب العین آنها است. و چون به آیه ای از آیات قهر و غضب می رسند، بدان گوش فرا می دهند و مانند این است که آهنگ بالا و پایین رفتن شعله های جهنم به گوش شان می رسد، کمرها را به عبادت خم کرده، پیشانی ها و کف دست ها و زانوها و سرانگشت پاها به خاک می سایند و از خداوندْ آزادی خویش را می طلبند. همین ها که چنین شب زنده داری می کنند و تا این حدّ روح شان به دنیای دیگر پیوسته است، روزها مردانی هستند اجتماعی، بردبار، نیک و پارسا.»(27)

آری، آنان که در دست یابی به کمالات معنوی و درجات عالی نزد پروردگار کامیاب شده و بدان دست یافته اند، رمز موفقیت خویش را همان راز و نیاز و گفتگوهای شبانه خود با پروردگار متعال می دانند.

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ    از یمن دعای شب و وِرد سحری بود

سحرخیزی و نماز شب در اشعار شاعر عارف، حافظ شیرازی

دوش وقت سحر از غصّه نجاتم دادند    وندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

بی خود از شعشعه پرتو ذاتم کردند    باده از جام تجلّی صفاتم دادند

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی    آن شب قدر که این تازه براتم دادند

بعد از این روی من و آیینه وصف جمال    که در آنجا خبر از جلوه ذاتم دادند

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب    مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند

هاتف آن روز به من مژده این دولت داد    که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

این همه شهد و شکر کز سخنم می ریزد    اجر صبری است کز آن شاخ نباتم دادند

همّت «حافظ» و انفاس سحرخیزان بود    که ز بند غم ایام نجاتم دادند

***

سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی    خبر آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است    بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

جهان پیر رعنا را ترحم در جبلّت نیست    ز عشق او چه می پرسی در او همّت چه می بندی؟

همایی چون تو عالی قدر، حرص استخوان تا کی؟    دریغ این سایه همت که بر نااهل افکندی

26 . نهج البلاغه، نامه 45.27 . نهج البلاغه، خطبه 193.

سفارش جبرئیل به نماز شب

سفارش جبرئیل به نماز شب

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

برترین نمازها (ی مستحب ) نماز نیمه شب است و چه اندک است به جا آورنده آن .

و باز رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

جبرئیل آن قدر مرا به نماز شب سفارش کرد تا این که گمان کردم نیکانِ امّتم شب را نمی خوابند مگر اندکی از آن .

و باز رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

خداوند حضرت ابراهیم را دوست خود انتخاب نکرد مگر برای دو کارش :

1 - اطعام به مستمندان 2 - نماز شب ، هنگامی که مردم در خواب بودند.

کیفیّت نماز شب به صورت مفصّل

کیفیّت نماز شب به صورت مفصّل

چون از خواب برخاست سجده کند برای

خداوند تعالی و نیکو است در این حال یا در حال برداشتن سر از سجده بگوید:

(اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذی اَحْیانی بَعْدَ ما اَماتَنی وَ اِلَیْهِ النُّشُورُ اَلْحَمْدُلِلّهِ الَّذی رَدَّ عَلَیَّ رُوحی لاَِحْمَدَهُ وَ اَعْبُدَهُ).

و چون برخاست و ایستاد بگوید:

(اَللّهُمَّ اَعِنّی عَلی هَوْلِ الْمُطَلَّعِ وَ وَسِّعُ عَلَیَّ الْمَضْجَعَ وَارْزُقْنی خَیْرَ ما بَعْدَ الْمُوتِ).

و چون صدای خروس شنید بگوید:

(سُبُّوْحٌ قُدُّوْسٌ رَبُّ الْمَلائِکَهِ وَالرُّوْحِ سَبَقَتْ رَحْمَتُکَ غَضَبَکَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ عَمِلْتُ سُوَّْءً وَ ظَلَمْتُ نَفْسی فَاغْفِرْلی اِنَّهُ لا یَغْفِرُالذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ فَتُبْ عَلَیَّ اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحیمُ).

و چون نگاه کند به اطراف آسمان بخواند:

(اَللّهُمَّ اِنَّهُ لا یُواری مِنْکَ لَیْلٌ ساجٍ وَ لا سَماَّءٌ ذاتُ اَبْراجٍ وَ لا اَرْضٌ ذاتُ مِهادٍ وَلا ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ وَلا بَحْرٌ لُجِّیُّ تُدْلِجُ بَیْنَ یَدَیِ الْمُدْلِجِ مِنْ خَلْقِکَ تُدْلِجُ الرَّحْمَهَ عَلی مَنْ تَشاءُ مِنْ خَلْقِکَ تَعْلَمُ خائِنَهَ الاْ عْیُنِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُوْرُ غارَتِ النُّجُوْمُ وَ نامَتِ الْعُیُونُ وَ اَنْتَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاتَاْخُذُکَ سِنَهٌ وَ لا نَوْمٌ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمینَ وَ اِلهِ الْمُرْسَلینَ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ).

پس بخواند پنج آیه آل عمران :

(اِنَّ فی خَلْقِ السَّمواتِ وَالاَْرضِ وَاخْتِلافِ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ لاََّیاتٍ لاُِولِی الاَْلْبابِ الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللّهَ قِیاماً وَقُعُوداً وَعَلی جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَکَّرُونَ فی خَلِقِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ رَبَنّا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النّارِ رَبَّنا اِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النّارَ فَقَدْ اَخْزَیْتُهُ وَما لِلظّالِمینَ مِنْ اَنْصارٍ رَبَّنا اِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلاْیمانِ اَنْ امِنُوْا بِرَبِّکُمْ فَامَنّا رَبَنّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَکَفِّرْ عَنّا سَیِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الاَْبْرارِ رَبَّنا وَاتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی رُسُلِکَ وَلاتُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ اِنَّکَ لاتُخْلِفُ الْمیعادَ).

مسواک کند،(12) و بعد از آن وضو بسازد وضوء کامل و خود را خوشبو

سازد، پس برخیزد به نماز شب .

ابتدا شروع می کند به هشت رکعت نماز شب و بعد از هر دو رکعت ، سلام می دهد، و خوبست که در دو رکعت اوّل بعد از حمد سی مرتبه توحید بخواند، (که در دو رکعت مجموعا شصت مرتبه توحید خوانده شود) از اثرات ثواب آن این استکه : تا منصرف شود از نماز نبوده باشد میان او و خدای عزّوجلّ هیچ گناهی .

و یا آنکه در رکعت اوّل آن توحید و در رکعت دوّم قُلْ یا اَیُّهَا الْکافِرُونَ بخواند.

در شش رکعت دیگر حمد و هر سوره که خواهد بخواند و کافی است حمد و قُلْ هُوَ اللّه اَحَدْ در هر رکعتی .

و چنانکه سنّت است قنوت در نمازهای واجبی ، در هر رکعت دوّمی از نافله ها نیز سنّت است .

و کافی است در قنوت سه بار سُبْحانَ اللّهِ گفتن .

و یا آنکه گفته شود:

اَللّهُمَّ اغْفِرْلَنا وَ ارْحَمْنا وَ عافِنا وَاعْفُ عَنّا فِی الدُّنْیا وَالاْخِرَهِ اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَی ءٍ قَدیرٌ.

و یا آنکه بگوید:

رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَ تَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ اِنَّکَ اَنْتَ الاَْعَزُّ الاَْجَلُّ الاَْکْرَمْ.

و روایت شده که حضرت امام موسی علیه السلام چون شب در محراب عبادت می ایستاد می خواند: (اَللّهُمَّ اِنَّکَ خَلَفْتَنی سَوِیّاً...) و این دعاء پنجاهم صحیفه کامله است .

و چون فارغ شود از هشت رکعت نماز شب پس بجا بیاورد دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر.

و می خواند در این سه رکعت بعد از حمد قُلْ هُوَ اللّه اَحَدْ تا بمنزله آن باشد که یک ختم قرآن کرده باشد، زیرا که سوره توحید ثلث قرآن است ، و یا

آنکه بخواند در نماز شفع در رکعت اوّل حمد و قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ و در رکعت دوّم حمد و قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقْ.

و چون از نماز شفع فارغ شد مستحب است آنکه بخواند:

اِلهی تَعَرَّضَ لَکَ فی هذَا اللَّیْلِ الْمُتَعَرِّضُوْنَ...) و این دعائی است که در اعمال شب نیمه شعبان در مفاتیح الجنان مذکور شد.

و چون از دو رکعت شفع فارغ شد بر می خیزد به جهت یک رکعت وتر و می خواند در آن حمد و سوره توحید و یا آنکه می خواند بعد از حمد قُلْ هُو اللّهُ اَحَدٌ سه مرتبه ، و معوذّتین یعنی قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ و قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقْ، پس دست بر می دارد برای قنوت و دعا می خواند آنچه بخواهد.

شیخ طوسی رحمه الله علیه فرموده : دعاهائی که در قنوت نماز وتر خوانده می شود از زیادی به شمارش نمی آید.

مستحب است که انسان در قنوت نماز وتر گریه کند از خوف خدا و ترس از عقاب خدا، یا خود را به حال گریه در آورد و دعا کند برای برادران مؤمن ، و مستحب است که ذکر شود چهل نفر، پس بدرستیکه کسیکه دعا کند برای چهل مؤمن دعایش مستجاب می شود انشاءاللّه تعالی . و دعا کند به آنچه خواسته باشد.

شیخ صدوق رحمه الله علیه فرموده که : حضرت رسول صلی الله علیه و آله در قنوت وتر می خواند:

(اَللّهُمَّ اهْدِنی فیمَنْ هَدَیْتَ وَ عافِنی فیمَنْ عافَیْتَ و تَوَلَّنی فیمَنْ تَوَلَّیْتَ وَ بارِکْ لی فیما اَعْطَیْتَ وَقِنی شَرَّ ما قَضَیْتَ فَاِنَّکَ تَقْضی وَ لایُقْضی عَلَیْکَ، سُبْحانَکَ رَبَّ الْبَیْتِ، اَسْتَغْفِرُکَ وَ اَتُوبُ اِلَیْکَ وَ اُوْمِنُ

بِکَ وَ اَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِکَ یا رَحیمُ).

سزاوار است آنکه هفتاد مرتبه بگوید:

(اَسْتَغْفِرُاللّهَ رَبّی وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ).

سزاوار است که دست چپ را به دعا بلند کرده باشد و استغفار را به دست راست بشمارد

روایت شده که حضرت رسول صلی الله علیه و آله استغفار می کرد در نماز وتر هفتاد مرتبه و هفت مرتبه می گفت : (هذا مَقامُ الْعاَّئِذِ بِکَ مِنَ النّارِ).

روایت شده که حضرت امام زین العابدین علیه السلام در سحر، در نماز وتر سیصد مرتبه می گفت : (اَلْعَفْوَ الْعَفْوَ)(13). و بگوید بعد از این : (رَبِّ اغْفِرْلی وَارْحَمْنی وَ تُبْ عَلَیَّ اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّابُ الْغَفُورُ الرَّحیمُ).

و سزاوار است آنکه طول دهد قنوت را و چون فارغ شد از قنوت به رکوع رود و چون سر از رکوع برداشت بخواند این دعا را که شیخ در تهذیب از حضرت موسی بن جعفر علیه السلام نقل کرده :

(هذا مَقامُ مَنْ حَسَناتُهُ نِعْمَهٌ مِنْکَ وَ شُکْرُهُ ضَعیفٌ وَ ذَنْبُهُ عَظیمٌ وَ لَیْسَ لِذلِکَ اِلاّ رِفْقُکَ وَ رَحْمَتُکَ فَاِنَّکَ قُلْتَ فی کِتابِکَ الْمُنْزَلِ عَلی نَبِیِّکَ الْمُرْسَلِ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ کانُوا قَلیلاً مِنَ اللَّیْلَ ما یَهْجَعُونَ وَ بِالاَْسْحارِهُمْ یَسْتَغْفِرُوْنَ طالَ هُجُوعی وَ قَلَّ قِیامی وَ هذَا السَّحَرُ وَ اَنَا اَسْتَغْفِرُکَ لِذُنُوبی اِسْتِغْفارَ مَنْ لا یَجِدُ لِنَفْسِه ضَرّا وَ لا نَفْعاً وَ لا مَوْتاً وَ لاحَیوهً وَ لا نُشُوْراً).

پس به سجده رود و نماز را تمام کند و بعد از سلام تسبیح حضرت زهرا علیها السلام بخواند، پس بگوید:

(اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الاِْصْباحِ).

و بگوید سه مرتبه :

(سُبْحانَ رَبِّیَ الْمَلِکَ الْقُدُّوْسِ الْعَزیزِ الْحَکیمِ)

پس بگوید:

(یا حَیُّ یا قَیُّومُ یا بَرُّ

یا رَحیمُ یا غَنیُّ یا کَریمُ ارْزُقْنی مِنَ التِّجارَهِ اَعْظَمَها فَضْلاً وَ اَوْسَعَها رِزْقاً وَ خَیْرَها لی عاقِبَهً فَاِنَّهُ لا خَیْرَ فیما لا عاقِبَهَ لَهُ).

پس به سجده رود و بگوید پنج مرتبه : (سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَهِ وَالرُّوْحِ). پس بنشیند و بخواند آیه الکرسی را، دوباره به سجده رود و ذکر سابق را پنج مرتبه بخواند.

(إ نَّ رَبَّکَ یَعْلَمُ تقُوم أ دنی من ثُلْثَیِ اللَّیْلِ وَ نِصْفَهُ و ثُلُثَهُ وَ طائِفَهٌ مَّنَ الَّذِینَ مَعَکَ.)

(ای پیامبر!) پروردگارت می داند که تو و گروهی از آنها که با تو هستند نزدیک دو سوّم شب یا نصف یا ثلث آن را به پا می خیزند.

مزمّل : آیه 20.

(إ نَّ نَاشِئَهَ اللَّیْلِ هِیَ أَشَدُّ وَطْأً وَ أَقْوَمُ قِیلاً.)

مسلّماً نماز و عبادت شبانه پا برجاتر و با استقامت تر است .

مزمّل : آیه 6.

دعا برای افزایش روزی در نماز شب

ابو بصیر گوید: بحضرت صادق علیه السلام از نیازمندى و تنگدستى شكایت كردم و از او خواستم كه دعائى براى طلب روزى بمن بیاموزد، پس آن حضرت دعائى بمن آموخت كه از آن زمان كه بوسیله آن دعا كردم نیازمند نگشتم، فرمود: پس از نماز شب‏ در سجده بگو:
 «یا خیر مدعو و یا خیر مسئول و یا اوسع من أعطى و یا خیر مرتجى، ارزقنى و أوسع على من رزقك، سبب لى رزقا من قبلك، انك على‏كل شى‏ء قدیر»


كلینى، محمد بن یعقوب، أصول الكافی / ترجمه مصطفوى - تهران، چاپ: اول، 1369 ش.
أصول الكافی / ترجمه مصطفوى، ج‏4، ص: 333

ای جامه به خود پیچیده به پا خیز .....

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
یَا أَیُّهَا الْمُزَّمِّلُ ﴿۱﴾
اى جامه به خویشتن فرو پیچیده (۱)
قُمِ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا ﴿۲﴾
به پا خیز شب را مگر اندكى (۲)
نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِیلًا ﴿۳﴾
نیمى از شب یا اندكى از آن را بكاه (۳)
أَوْ زِدْ عَلَیْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا ﴿۴﴾
یا بر آن [نصف] بیفزاى و قرآن را شمرده شمرده بخوان (۴)
إِنَّا سَنُلْقِی عَلَیْكَ قَوْلًا ثَقِیلًا ﴿۵﴾
در حقیقت ما به زودى بر تو گفتارى گرانبار القا مى ‏كنیم (۵)
إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّیْلِ هِیَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِیلًا ﴿۶﴾
قطعا برخاستن شب رنجش بیشتر و گفتار [در آن هنگام] راستین‏تر است (۶)


ادامه مطلب